Tarih
Sumo'nun kısa tarihi
Hasat ritüelinden profesyonel spora: tanrılara sunulan bir törenin Japonya'nın en eski düzenli yarışmasına dönüşme öyküsü.
Tüm sumo deneyimlerine göz atın ↗Ritüel kökenler
Sumo'nun kökleri, güreşin bir spordan çok dini bir eylem olduğu, bin yıldan daha eskiye uzanan bir geçmişe dayanır. Mücadeleler, iyi bir hasat için dua etmek ve teşekkür etmek ve gelecek yılı kehanet etmek amacıyla tanrılara sunu olarak Şinto tapınaklarında gerçekleştirilirdi. Japonya'nın en eski günlüklerinde kayıtlı efsaneler, tanrılar ve kahramanlar arasındaki güç mücadelelerini anlatır ve ritüel güreş ülke genelindeki tarım festivallerine işlenmiştir. Modern sumo'da süslü görünen çoğu şey — tuz, ayak vurma, ringin üzerindeki tapınak benzeri çatı, rahip benzeri hakem — bu kutsal başlangıçlardan doğrudan bir mirastır.
Saraydan gösteriye
Yüzyıllar boyunca sumo, resmi bir törensel etkinlik haline geldiği imparatorluk sarayı ile güreşinin savaşçılar için askeri eğitime beslendiği savaş alanı arasında hareket etti. Edo döneminde (on yedinci yüzyıldan itibaren) yeni bir yuva bulmuştu: Japonya'nın büyüyen şehirlerinde popüler bir halka açık eğlence olarak. Profesyonel güreşçiler, genellikle inşaat çalışmaları için fon toplamak amacıyla tapınak ve türbe alanlarında mücadele etti ve bugün sumo'yu tanımlayan kalabalıklar, sıralamalar ve ritüeller bu dönemde modern şeklini almaya başladı. Banzuke sıralama listesi, turnuva yapısı ve büyük kulüpler bu döneme dayanır.
Modern spor
Sumo'nun yönetim organı Japonya Sumo Birliği, bildiğimiz profesyonel sporu düzenler: yılda altı büyük turnuva, katı bir sıralama sistemi ve güreşçilerin yaşadığı, antrenman yaptığı ve yükseldiği kulüp yapısı. Tokyo'nun Ryogoku semti sporun kalbi haline geldi ve Kokugikan arenası onun yuvası oldu. Yirminci ve yirmi birinci yüzyıllar boyunca sumo, zirvede de çarpıcı biçimde uluslararası hale geldi — Hawaii, Moğolistan, Doğu Avrupa ve başka yerlerden güreşçiler en üst rütbelere ulaştı — gelenekler, hiyerarşi ve tören ise sıkı sıkıya korunmaya devam etti.
Sıkı tutulan gelenek
Sumo'da dikkat çekici olan, görünür sporun ne kadar az değiştiğidir. Güreşçiler hâlâ mawashi kemerini ve topuzunu giyiyor, hâlâ tuz atıyor ve ayak vuruyor, hâlâ bir Şinto görevlisi gibi giyinmiş bir hakeme cevap veriyor. Bir kulübün içindeki yaşam — kıdem sırası, ortak chanko yemekleri, zorlu antrenman — iki yüzyıl önceki bir güreşçi için tanıdık gelirdi. Bu süreklilik, ziyaretçilerin aslında gördüğü şeyin bir parçasıdır: turistler için sahnelenmiş bir yeniden canlandırma değil, ülke etrafında dönüşürken şeklini koruyan yaşayan bir gelenek.
Tarihi kendiniz görmek
Bu tarihe Tokyo'nun Ryogoku semtinde doğrudan dokunabilirsiniz: Kokugikan içindeki Sumo Müzesi, tören önlükleri, portreler ve tarihi banzuke'leri sergiler ve çevresindeki sokaklar kulüplerle ve chanko restoranlarıyla doludur. Müze ve tapınakların kısa bir yürüyüş mesafesinde olduğu orada bir turnuva veya sabah antrenmanı izlemek, sporun köklerinin ne kadar derin olduğunu — ve hâlâ ne kadar canlı olduğunu — hissetmenin en iyi yoludur.